Może i jestem niesforna, gadatliwa i za dużo mówię, kiedy powinnam milczeć, ale ja taka jestem. Jestem cholera sobą.
Nie muszę każdemu się podobać i pasować, bo nie jestem dziełem sztuki w muzeum, aby każdy się mną zachwycał.
Kiedy jestem miła, to jestem.
Kiedy jestem wesoła, to uwierz, zauważysz to.
Zdarza się często, że jestem wredna.
I to nie z natury, a odpłacam się tym samym, co jest mi dawane.
Ale również bywam wkurwiona, bo jestem człowiekiem i odczuwam każde emocje.
A moje emocje wyrażałam, wyrażam i będę wyrażać dosadnie.
A skoro człowiek drugiego człowieka nie potrafi zaakceptować w całej jego prostocie, to o czym to świadczy?
Bo chyba życie nie polega na tym, aby każdemu odpowiadać, aby każdemu pasować?
Uwierz!
Nie musisz mnie ani akceptować, ani lubić…
Ale istnieje takich kilka liter, które w całości tworzą zdanie:
SZACUNEK DO DRUGIEGO CZŁOWIEKA.
Dlatego nieważne co o mnie myślisz, nieważne co o mnie mówisz...
Czy to mówisz dobrze, czy też źle…
Bo ja naprawdę przestałam się tym przejmować!
Po prostu…
Ale jedno Ci powiem!...
Chcesz szacunku? To okaż i mi ten szacunek.
Proste!
