Pamiętaj, bo to czyni nas ludźmi…
Myśl o tych chwilach…
O tych drobnych migotaniach szczęścia, które wtedy nawet nie wydawały Ci się wielkie,a dziś — nosisz je pod sercem jak skarby…
Pamiętaj jego spojrzenia, te krótkie, niby zwyczajne,a jednak trafiające dokładnie tam, gdzie kobieta zaczyna wierzyć,że jest widziana…
Pamiętaj te wyjazdy, gdzie droga była tłem, a Wy — sensem…
Pamiętaj słowa, które składał na Twojej skórze,i ten dotyk, który nie tylko Cię poruszał — on Cię niósł…
Robił z Ciebie kobiecość w najpiękniejszej postaci…
To są te chwile, które budują człowieka…
Chwile, które wciąż Cię kształtują, choć już dawno minęły…
To Twój prywatny album światła,
z którego możesz czerpać, kiedy życie przygasa…
Nie żałuj ich…
Nie wyrzucaj…
Nie próbuj udawać, że to nic takiego…
Bo czasem to właśnie te minuty, te gesty i te pocałunki,które wydarzyły się „kiedyś”,są wszystkim, co masz…
I wszystkim, czego potrzebujesz,
żeby przypomnieć sobie,kim potrafisz być,gdy ktoś dotyka Cię… prawdziwie…
Czasem to właśnie dawne szczęście trzyma dzisiejsze serce w pionie…
Autor W każdej ciszy najgłośniej słychać milczenie.
Foto pinterest
