Nigdy nie zapominaj, skąd jesteś.

Choćbyś zaszedł wysoko, choćby ludzie bili brawo za Twoje osiągnięcia — pamiętaj o miejscach, w których stawiałeś pierwsze kroki. Bo tylko one potrafią opowiedzieć o Tobie prawdziwą historię.

W Polsce mówi się czasem: „Człowiek bez korzeni łatwo daje się porwać byle wichrowi.”

I jest w tym dużo prawdy.

Jest cicha siła w tym, że potrafisz uhonorować ludzi, którzy Cię kształtowali — rodziców, dziadków, nauczycieli, przyjaciół z podwórka, nawet sąsiadów, którzy widzieli, jak dorastałeś.

Jest prawdziwa elegancja w wdzięczności za każdy mały początek, za każdą przeszkodę i lekcję, która prowadziła Cię dalej.

A kiedy serce pozostaje pokorne, życie ma niezwykły sposób, by obdarzać człowieka jeszcze większym dobrem.