Kiedy jestem blisko Ciebie… świat jakby milknie i wreszcie wszystko zaczyna mieć sens… Nie musisz mówić wiele – wystarczy, że jesteś… Wystarczy, że oddychasz w tym samym rytmie co ja… Bo przy Tobie jestem lepszy… Nie dlatego, że się staram – ale dlatego, że Ty we mnie wierzysz… Twoja obecność działa jak lustro, w którym widzę nie swoje błędy, lecz swoje możliwości… Gdy jesteś blisko, nawet moje cienie są lżejsze… Kiedy czuję Twoją bliskość…serce bije spokojniej… Jakby wiedziało, że już nie musi walczyć, nie musi się bronić, nie musi gonić… Przy Tobie wszystko się uspokaja… Nie ma pośpiechu. Nie ma masek… Jestem ja – prawdziwy. I Ty – prawdziwa… Kiedy słyszę Twój głos…to jakby ktoś otulił mnie kocem czułości w zimowy poranek… To nie tylko dźwięk – to zapewnienie, że gdzieś w tym świecie jest Ktoś,dla kogo istnieję naprawdę… Kiedy myślę o Tobie…moja twarz łagodnieje… Uśmiech nie przychodzi z obowiązku – on po prostu wypływa… Z miejsc głęboko we mnie, które już dawno nie znały światła… Nie możesz zniknąć z mojej przestrzeni… Nie dlatego, że się uzależniłem… Nie dlatego, że nie umiem żyć… Ale dlatego, że z Tobą odkryłem, czym naprawdę jest życie… Nie jego udawanie. Nie przeżywanie odhaczanych dni… Ale życie, które ma smak, zapach, głębię… i sens… Jeśli Ty znikniesz – zniknie to wszystko… Zniknę i ja – ten prawdziwy, ten spokojny, ten najlepszy… Bo z Tobą jestem całością… A bez Ciebie – tylko pustym echem tego, co mogło być najpiękniejsze… Pięknego wieczoru kochani… Foto pinterest
Przy porannej kawie, kiedy świat jeszcze nie zdążył narzucić swojego tempa — zadajemy sobie pytania, których nie wypowiadamy na głos… Dlaczego tak bardzo chcemy żyć w duecie? Dlaczego samotność, nawet jeśli spokojna, bywa dla nas niewygodna jak źle uszyty garnitur? Może dlatego, że człowiek od zawsze szuka odbicia… Kogoś, kto spojrzy i powie: „Widzę cię.” Nie tylko oczami, ale sercem… Nie tylko przez to, co pokazujesz, ale mimo tego, co ukrywasz… Może dlatego pragniemy miłości — nawet desperacko — bo w głębi duszy wierzymy, że drugi człowiek ma moc uleczyć nasze pęknięcia… Że dotyk czułości może pozszywać rozdarcia, których sami nie potrafimy już naprawić… A może po prostu tak nas nauczono… Od dziecka karmiono nas opowieściami o połowach jabłek, o tym, że “do pełni” potrzeba dwojga… I gdzieś w tym wszystkim zapomnieliśmy, że człowiek też może być całością… Że szczęście nie zaczyna się od „my” — ale od „ja”… Od akceptacji siebie, od czułości dla własnych braków… Dlatego czasem wybieramy związki nie z potrzeby serca, ale z lęku przed pustką… Bo tak bardzo boimy się ciszy, że wolimy złą rozmowę od żadnej… Bo tak bardzo boimy się nocy w pojedynkę, że godzimy się na chłód, który nie daje ciepła… A przecież miłość to nie transakcja… Nie pojawia się, bo chcemy… Nie przychodzi na wołanie… Miłość sama wybiera — kogo i kiedy… Nie kieruje się logiką, ani naszym planem życiowym… Nie pyta, czy jesteśmy gotowi… Nie czeka, aż przestaniemy być samotni — czasem pojawia się właśnie wtedy, gdy już się z samotnością zaprzyjaźniliśmy… I może w tym cała tajemnica… Że to nie my znajdujemy miłość… To miłość znajduje nas — kiedy przestajemy jej szukać na siłę… Kiedy już nie desperacko, ale spokojnie pijemy poranną kawę… Ze sobą… Dla siebie… W pełni obecni — i w tym właśnie już nie samotni… Pięknego dnia kochani… Foto pinterest
Świat zmienia się z każdą chwilą — cicho, niepostrzeżenie… Znika pod warstwami nowoczesności, hałasu, powierzchowności… A my? My udajemy, że wszystko pozostaje tak, jak było… Że wartości nie bledną, że pamięć nie paruje z naszych głów jak rosa o świcie… Że ludzie nadal czują — głęboko, szczerze, prawdziwie… Ale to kłamstwo, które powtarzamy sobie, by nie poczuć, jak bardzo oddaliliśmy się od siebie… Dziś pamięć bywa niewygodna… Zamiast uczyć, staje się ciężarem… Zamiast budować mosty — burzy… Zapominamy nie tylko o błędach, ale i o chwilach światła… Bo jedno i drugie wymaga odwagi… A my częściej wybieramy wygodę… Jeśli dziś myślisz inaczej — jesteś zagrożeniem… Nie dlatego, że ranisz… Ale dlatego, że przypominasz o tym, co inni zdążyli stłumić w sobie… Nie pasujesz do szablonu — więc trzeba Cię wyciąć z całości… Zamilczyć. Wygumkować… Zaszufladkować jako „dziwnego”, „zbyt wrażliwego”, „przewrażliwionego”… Wielu ludzi nie szuka już prawdy… Oni szukają echa swoich własnych przekonań… I kiedy znajdą kogoś, kto brzmi inaczej — stają się agresywni… Bo nie chodzi o to, byś miał rację… Chodzi o to, byś miał taką samą rację, jak oni… Dlaczego tak jest? Bo człowiek, który przez całe życie był karmiony strachem, posłuszeństwem, ślepą lojalnością wobec wygodnych kłamstw — nie zdoła udźwignąć światła wolności… “Jeśli nakarmisz niewolnika — będzie on najbardziej zaciekłym wrogiem wolności.” Bo wolność wymaga odpowiedzialności… Wymaga myślenia, stawiania pytań, konfrontowania się z niewygodą… A to boli… To obnaża… To nie daje spać spokojnie… I dlatego najgłośniej krzyczą ci, którzy nigdy nie przestali siedzieć w klatce — tylko wymalowali ją w kolorach komfortu… To oni nazwą Cię zagrożeniem, kiedy zapytasz: „Czy naprawdę musimy żyć tak, jak wszyscy?” Ale nie milknij… Nie chowaj się… Bo świat potrzebuje tych, którzy potrafią myśleć samodzielnie… Którzy pamiętają… Którzy nie godzą się na przeciętność… Którzy nie chcą tylko przetrwać — ale chcą żyć… Głęboko. Prawdziwie. Wolno… Do sobotniego przemyślenia Wam zostawiam ten tekst… Foto pinterest
Lubiła o nim myśleć… Cicho. Delikatnie. Jakby dotykała wspomnienia opuszkami palców, by go nie spłoszyć… Nie potrzebowała jego obecności codziennie, nie musiała słyszeć jego głosu, by go czuć… Wystarczyło jedno wspomnienie – ten jego uśmiech, który mówił więcej niż niejeden wiersz. .. Wystarczyła pamięć dłoni, która raz otuliła jej twarz, jakby była czymś najcenniejszym na świecie… Lubiła o nim myśleć, kiedy dzień zwalniał… Kiedy wieczór zasnuwał niebo miękkim welonem ciszy, a ona z kubkiem herbaty siadała na skraju swoich myśli i otwierała drzwi do tamtych chwil… Nie idealizowała go… Znała jego rysy i cienie… Wiedziała, kiedy milczał zbyt długo, i kiedy zbyt szybko odchodził myślami w głąb siebie… Ale właśnie wtedy kochała go najbardziej — za to, że był człowiekiem z krwi, z błędów, z wątpliwości… Lubiła o nim myśleć, bo przy nim była sobą… Bez masek, bez lęków, bez udawania… Bo tylko on potrafił odczytać ciszę między jej słowami… Tylko on znał jej uśmiech, który pojawiał się wtedy, gdy serce mówiło: „Jesteś tu – i to wystarczy.” Lubiła o nim myśleć… Nie dlatego, że tęskniła… Ale dlatego, że pamięć o nim była jak ciepło zaklęte w ulubionym swetrze – otulała, koiła, pozwalała przetrwać… Lubiła o nim myśleć… Bo choć życie potoczyło się inaczej —to miłość, która naprawdę była, nigdy się nie kończy… Ona po prostu zmienia formę… Czasem staje się myślą… Czasem uśmiechem… A czasem – najczulszym „dobranoc”, wyszeptanym w samotności… Pięknego popołudnia kochani… Foto pinterest
Nie jesteś „zbyt emocjonalna”… Jesteś pełna… Pełna tego, co niewidzialne dla oka, a tak mocno bije pod powierzchnią skóry… Twoje emocje nie są przesadą. Są prawdą… Czujesz więcej, bo jesteś stworzona z głębi — nie ze szkicu, ale z gęstych warstw przeżyć, przemyśleń, intuicji… Kiedy płaczesz — to nie słabość… To dowód, że Twoje serce nie zardzewiało w świecie, który uczy nas być twardymi… Kiedy drży Ci głos — to nie brak siły… To siła, która nie potrzebuje krzyczeć, żeby być słyszana… Świat mówi, że trzeba być spokojną. Grzeczną. Wyważoną… Ale Ty jesteś burzą, która niesie życie… Jesteś ogniem, który ogrzewa, choć czasem też parzy… Nie zostałaś stworzona, by się mieścić… Zostałaś stworzona, by być prawdziwa… Niech Ci nigdy nie wmówią, że masz być „mniej”, by być „wystarczająca”… Nie jesteś „zbyt wrażliwa”… To oni są „nie dość obecni”… Nie jesteś „zbyt emocjonalna”… To oni są „zbyt zamknięci”, by to unieść… Twoja emocjonalność nie wymaga leczenia… Ona wymaga przestrzeni… Zrozumienia… I ramion, które nie cofną się przed tym, że Twoja dusza ma głębokość oceanu… Nie zmieniaj się… Nie przycinaj skrzydeł, żeby zmieścić się do ich świata… Twój świat potrzebuje Twojej pełni… A jeśli ktoś kiedyś powie Ci, że jesteś „zbyt” —uśmiechnij się łagodnie. I odejdź… Bo tam, gdzie jest Twoje „zbyt”, dla kogoś innego będzie „w sam raz”… I to wystarczy… Foto pinterest
Świat się budzi… Nieśmiało, jakby sam jeszcze nie wierzył, że wolno mu zaczynać od nowa… Promień światła przecina horyzont, a cisza poranka pachnie obietnicą… W powietrzu unosi się coś niezwykłego – może to spokój, może to nadzieja, a może po prostu zapach świeżo zaparzonej kawy… Paruje w kubku jak czuły szept życia: “Jestem. Jeszcze raz. Jeszcze dziś.” I Ty – w samym środku tego wszystkiego – jesteś cudem… Cudem, który ma wybór… Cudem, który może zadecydować, kim dziś będzie… Czy będzie ciszą, czy burzą… Światłem, czy cieniem… Ale najważniejsze – że jest… Tu. Teraz… Ten dzień nie musi być perfekcyjny… Nie musi spełniać niczyich oczekiwań poza Twoimi… To, że oddychasz, że widzisz, czujesz i kochasz – to już wystarczy, by ten dzień był świętem… Więc unieś głowę… Złap kubek w dłonie… Poczuj ciepło… Poczuj siebie… Zaczyna się dzień… Twój dzień… Twój kolejny cud…. Foto pinterest
Ludzie nie do pary... czyli nie stworzysz nimi związku... To moje najnowsze odkrycie, w świecie ludzi, istnieją ludzie nie do pary.... Są wyjątkowi, magiczni, intrygujący, inteligentni, świadomi siebie, radośni, dobrzy... ale są nie do pary... Nie stworzą nigdy związku, choć będą marzeniem większości ludzi, których spotkają na swojej drodze, życie z nimi to piękna przygoda, pełna cudownych doznań... tyle, że oni nie chcą z nikim żyć... To nie tak, że nie kochają ludzi,uwielbiają ich, kochają poznawanie drugiego człowieka, kochają spacer z drugim człowiekiem, rozmowy...ale nie chcą życia w parze... Kochają swoje życie bardziej, niż nowe z kimś… Nie jest istotne co ich tak uwarunkowało, czy doświadczenia poprzedniego czasu, związków, czy mają tak w genach...ale są nie do pary... Nie chcą w swojej przestrzeni drugiego człowieka, nie umieją z kimś żyć, umieją tylko doznawać, poznawać... Ludzi nie do pary jest niewielu, dlatego się nad nimi nie zastanawiamy, czasem ich spotykamy i myślimy o nich egoiści... Choć intuicyjnie czujemy, że wcale nimi nie są ale my łamiemy na nich nasze marzenia, bo chcielibyśmy mieć takiego jak oni człowieka... oni ofiarują nam przyjaźń…nigdy miłość... Ale my chcemy więcej, choć więcej z nimi oznacza, zawsze świadomość końca, bo ludzie nie do pary, uwięzieni w związku, w końcu odejdą... Nie zatrzymuje się ich, bo gdy odchodzą zostawiają piękne wspomnienia gdy spróbujemy ich uwięzić w związku zamieniają się w demony...zadają wtedy ból, pokaleczą nasze serca, będzie bolało... A może po prostu zostawić ich by żyli jak chcą, ludzie nie do pary, to najlepsi przyjaciele świata... Ale nigdy nikt nie będzie miłością ich życia... Foto.pinterest
Prawda jest taka, że jeśli komuś na Tobie zależy, to zrobi wszystko by przy Tobie być. Szuka sposobu na to by jak najwięcej czasu spędzać z Tobą, a nie powodu do kolejnych wymówek. Zapamiętaj, że jak dbasz, tak masz. Jeśli zaniedbasz, to stracisz. Jeśli komuś zależy na znajomości z Tobą to ją pielęgnuje. Znajduje dla Ciebie czas i Cię wspiera. Jeśli zaś olewa Cię i tłumaczy to brakiem czasu, pracą czy jakąkolwiek inną gównianą wymówką, to po prostu jesteś dla niego tylko jedną z opcji. Nie szukaj miłości i przyjaźni tam, gdzie jej nie ma. Nie dorabiaj teorii tam, gdzie nie istnieją. Nie usprawiedliwiaj innych, jeśli na takie wytłumaczenia nie zasługują. Czas otworzyć oczy i odciąć się od bezsensownych znajomości. Uwolnić od nieszczerych i pustych relacji. Od ludzi, którzy dużo mówią, a mało robią. Naucz się, że samotność jest lepsza od beznadziejnych związków. Miłość pełna łez to nie miłość. Związek ma być Twoim schronieniem, a nie miejscem, w którym bez przerwy musisz walczyć. To samo dotyczy przyjaźni. Lepiej jest mieć 1-2 prawdziwych przyjaciół, niż stado fałszywych ludzi dookoła siebie, którzy poklepują Cię po plecach, a po kryjomu czekają na Twoje potknięcia. Zrozum, że trzymanie dookoła siebie stada kretynów nie da Ci radości, a przysporzy jedynie problemów. Postaw w życiu na jakość, nie ilość.
"Nie chodzi nawet o seks. Mam to gdzieś. To nie jest najważniejsze. Najważniejsze to budzić się z kimś. Spać przytulonym, przytulanie jest ważne. Świadomość, że jeżeli przyjdą potwory, ktoś z Tobą jest. To metafora. Potworów nie ma. Budzisz się rano, z ciepłym ciałem, czujesz oddech kochanej osoby na swoim ramieniu. To jest to." - Wyśnione Miłości
Jeśli ktoś nie wie, czego chce – niech szuka gdzie indziej. Nie jesteś przystankiem dla zagubionych. Nie jesteś opcją na później. Nie jesteś kimś, kogo można trzymać „na wszelki wypadek”. Albo ktoś Cię chce, albo nie. Jeśli ktoś mówi, że „nie jest gotowy”, „musi przemyśleć” lub „potrzebuje czasu” – to znaczy, że nie jesteś dla niego priorytetem. A miłość nie działa w zawieszeniu. Nie powinnaś czekać na wiadomość, której nigdy nie dostaniesz. Nie powinnaś liczyć, że w końcu się zdecyduje. Nie powinnaś oddawać serca komuś, kto nie wie, co z nim zrobić. Miłość to wybór. Codzienny, świadomy, prawdziwy. A jeśli ktoś nie potrafi Cię wybrać, to znaczy, że nigdy nie był Twój. Nie trać czasu na kogoś, kto waha się między Tobą a własną wygodą. Nie czekaj. Odejdź pierwsza - odejdź z szacunku do samej siebie. ~ Kobieta Zwykła
Nie poprzestał na nawykach. On z nich wyrósł. Papierosy, alkohol, nocne spotkania, bezsensowne rozmowy z innymi kobietami, wszystko to straciło nad nim kontrolę. Nie dlatego, że ktoś zmusił go do poddania się, ale dlatego, że obudziło się w nim coś głębszego. Zobaczył ją, naprawdę ją zobaczył, kobietę, która nie błagała o zmianę, ale na nią zasługiwała. I w tej cichej świadomości zaczął się zmieniać. Zaczął konfrontować się ze swoimi demonami, upokarzając swoje ego, uczyć się słuchać bez defensywy i wybierać to, co słuszne, zamiast tego, co łatwe. Zaczął ewoluować, nie w kogoś innego, ale w mężczyznę, którym zawsze miał się stać. Wszystko dlatego, że pokazała mu, jak wygląda miłość, prawdziwa cierpliwość i prawdziwa wartość. To właśnie cechuje dojrzałych mężczyzn. Nie zmieniają się pod presją. Zmieniają się z potrzeby i dla tego, że tak zdecydowali. Jeśli naprawdę chce się rozwijać, będzie to robił. A jeśli naprawdę Cię ceni, nie zmusi Cię do dźwigania ciężaru jego potencjału. Sam wzniesie się, by mu sprostać. Autor postu Niebanalna Relacyjność Foto Pinterest
Związek z odpowiednią osobą to wolność, a nie ograniczenie. Nie chodzi o to, by ktoś Cię zmieniał, tłumił Twoje marzenia albo ustawiał według własnych zasad. Odpowiednia osoba nie zabiera Ci skrzydeł – ona pomaga Ci je rozwinąć. W takim związku nie boisz się być sobą. Nie udajesz. Nie musisz grać roli, żeby zasłużyć na uwagę czy czułość. Jesteś kochany za to, kim naprawdę jesteś – ze swoimi wadami, historią, niedoskonałościami. Z odpowiednią osobą nie czujesz się uwięziony. Nie masz wrażenia, że musisz rezygnować z siebie, by być „wystarczającym” dla drugiej strony. Przeciwnie – czujesz, że jesteś wspierany, motywowany i rozumiany. Taki związek to spokój, nie chaos. To rozmowy, nie krzyki. To wsparcie, nie rywalizacja. To partnerstwo, nie dominacja. Z odpowiednią osobą możesz iść swoją drogą, ale wiesz, że obok ktoś idzie ramię w ramię. Czasem Cię pociągnie, kiedy nie masz siły. Czasem Ty pociągniesz jego. Ale zawsze razem. Wolność w związku to nie życie osobno. To możliwość rozwoju bez lęku, że zostaniesz odrzucony. To świadomość, że możesz być sobą… i nadal być kochanym. I właśnie dlatego taki związek nie jest więzieniem. Jest bezpieczną przystanią. Domem, do którego zawsze chcesz wracać
"Związki nie trwają z powodu dobrych chwil. Trwają, ponieważ trudne chwile były traktowane z miłością, troską i zrozumieniem". Prawdziwa siła każdego związku nie wykuwa się w jasnych dniach bezwysiłkowej radości i wspólnego śmiechu. Chociaż te dobre chwile z pewnością tworzą piękne wspomnienia, nie budują trwałego fundamentu. Zamiast tego, relacje pogłębiają się i trwają właśnie dzięki temu, jak radzimy sobie z trudnymi chwilami. To właśnie w chaotycznych kłótniach, nieoczekiwanych wyzwaniach i chwilach zwątpienia miłość jest naprawdę testowana. Kiedy obie osoby decydują się podejść do tych trudności z prawdziwą troską, głębokim zrozumieniem i niezachwianą miłością, nie tylko przetrwają; aktywnie wzmacniają swoją więź. To zobowiązanie do wspólnego pokonywania burz, słuchania, wybaczania i ponownego łączenia się, nawet gdy jest to trudne, przekształca przeszkody w filary, udowadniając, że trwała miłość nie polega na unikaniu bólu, ale na wzrastaniu przez niego, ramię w ramię. Związek do decyzja, ta wspólna i ta indywidualna, każdego dnia od nowa. Zapamiętaj to.
Bądź z kimś, kto ma mentalność dostawcy. Nie chodzi tylko o pieniądze; chodzi o okazywanie wysiłku, troski i upewnianie się, że wszystko jest w porządku. Kiedy mężczyzna cię kocha, nie będzie czekał, aż o to poprosisz. Podejmie działanie, ponieważ twoje szczęście jest dla niego ważne. Zauważysz to w małych rzeczach. Sprawdzi, co u ciebie, pojawi się, gdy będziesz go potrzebować i sprawi, że twoje życie będzie łatwiejsze, a nie trudniejsze. Nie chodzi o kontrolę; chodzi o troskę i bycie przy tobie. Miłość jest bezpieczna i hojna. Zasługujesz na kogoś, kto uwielbia widzieć Cię szczęśliwą. Nie zadowalaj się byle czym, zasługujesz na więcej... Ps. Ma zastosowanie w obu kierunkach.
Moja męska siła nie polega tylko na wielkości moich ramion czy szerokości moich barków, nie polega tylko na tym, ile mogę podnieść lub jak mocno mogę uderzyć. Polega również na tym, jak czule Cię przytulam, gdy czujesz, że się łamiesz, jak cicho szepczę Twoje imię, gdy chcę Ci przypomnieć, że jesteś dla mnie ważna. Moja moc żyje Nie tylko w testosteronie płynącym w moich żyłach, lecz również w sposobie, w jaki dotykam Cię z troską, nie tylko wtedy, gdy jesteśmy spleceni w ogniu namiętności, ale także w cichych chwilach, kiedy przyciskam usta do twojego czoła lub przeczesuję palcami twoje włosy, aby zobaczyć, jak się we mnie wtapiasz. Jest również w sposobie, w jaki patrzę na Ciebie, jakbyś była całym moim światem, w sposobie, w jaki uczę się rytmu Twojego serca i dopasowuję go do własnego. Siłę okazuję również przez wybieranie cierpliwości, gdy jesteś przytłoczona, utrzymywanie przestrzeni dla twoich myśli, gdy potrzebujesz być wysłuchana, i chronienie twojego ducha, jakby był najcenniejszą rzeczą, jaką kiedykolwiek mi powierzono. I tak, jest również w sposobie, w jaki rozbieram Cię z szacunkiem, jak całuję Cię powoli i głęboko, aż Twój oddech łapie, a Twoje ciało wygina się w moim, ponieważ chcę Cię wielbić w sposób, który sprawi, że poczujesz się adorowana, a nie tylko pożądana. Nie chodzi o dominację czy kontrolę, chodzi o oddanie, chodzi o kochanie Cię tak całkowicie, tak świadomie, że nawet kiedy biorę Cię w ramiona i sprawiam, że jęczysz, jakbyś straciła rozum, nadal czujesz się jak w najbezpieczniejszym miejscu, jakie kiedykolwiek znałaś. W tym, moja droga, tkwi siła mężczyzny, nie tylko w jego ciele, ale również w tym, jak całkowicie i autentycznie kocha swoją kobietę..... Autor postu Niebanalna Relacyjność Foto Pinterest
Kłótnie między parami nie zawsze są oznaką słabości - często są echem miłości, która próbuje zostać zrozumiana. Za każdym podniesionym głosem kryje się zwykle serce, które krzyczy, by je usłyszano, a nie zraniono. To dwoje ludzi walczących nie tylko ze sobą, ale często o siebie nawzajem - walczących o ochronę tego, co ważne, aby wszystko działało, aby pozostać nawet wtedy, gdy sprawy są trudne. Czasami cisza po kłótni jest cięższa niż krzyk, ponieważ wtedy zaczyna się całe przemyślenie - „Czy powiedziałem za dużo?” „Czy mnie zrozumiał/a?” „Czy nadal mnie kochają?”. To właśnie w tych gorących chwilach zdajesz sobie sprawę, że miłość nie zawsze jest łagodna. Czasami jest niechlujna, głośna, niewygodna. Ale pod konfliktem kryje się pragnienie ponownego połączenia. Pragnienie bycia widzianym i rozumianym. Kłótnie często wynikają z pasji, ze zbyt głębokiej troski, z niewiedzy, jak delikatnie wyrazić ból. I choć mogą cię na chwilę złamać, mogą też cię zbudować - jeśli oba serca zdecydują się słuchać, wybaczać, rozwijać się. Miłość nie oznacza, że nigdy się nie pokłócicie - oznacza to, że wybieracie siebie nawzajem, nawet po burzy. Każda para się kłóci, ale to sposób, w jaki do siebie wracają, definiuje siłę ich więzi. Autor postu Niebanalna Relacyjność Foto Pinterest
...'' Jest taki żart: "Kto jest najlepszym przyjacielem skrzypka? Drugi skrzypek, tylko gorszy". Świetnie pokazuje, że o prawdziwą przyjaźń jest trudno. Wychowałem się na "Trzech muszkieterach' Aleksandra Dumasa, idei "jeden ze wszystkich, wszyscy za jednego". W dzieciństwie miałem dobrych kolegów, wydawało się nam, że bez problemu można oddać życie za przyjaciela. Potem dorosłem i okazało się, że ludzie wcale nie są tacy fajni jak w książkach. Przyjaźń to poważna rzecz, przekonujemy się o tym w ekstremalnych sytuacjach, gdy coś nam się wali, pali, a obok znajduje się ktoś, kto bez wahania pomaga. ''... Zbigniew Wodecki
1. Świat składa się z leni, którzy chcą mieć pieniądze bez pracy, i głupców, którzy gotowi są pracować bez bogacenia się. 2. Taniec to pionowy wyraz poziomego pragnienia. 3. Nienawiść to zemsta tchórza za strach, którego doświadczył. 4. Nie mamy prawa cieszyć się szczęściem, jeśli sami go nie tworzymy. 5. Idealny mąż to ten, który uważa, że ma idealną żonę. 6. Umiejętność znoszenia samotności i czerpania z niej przyjemności to wielki dar. 7. Bycie szczerym nie jest niebezpieczne, zwłaszcza jeśli przy tym jesteś trochę głupi. 8. Czasem trzeba rozśmieszyć ludzi, żeby odciągnąć ich od zamiaru powieszenia cię. 9. Największym grzechem wobec bliźniego nie jest nienawiść, lecz obojętność — to prawdziwy szczyt nieludzkości. 10. Kobiety jakoś od razu wyczuwają, z kim chcielibyśmy im zdradzić. Czasem nawet zanim nam to przyjdzie do głowy. 11. Nie ma kobiety, której udało się pożegnać w mniej niż trzydzieści słów. 12. Łatwiej żyć z namiętną kobietą niż z nudną. Prawda, czasem się je dusi, ale rzadko porzuca. 13. Alkohol to znieczulenie, które pomaga przetrwać operację zwaną życiem. 14. Ludzie pozbawieni zdolności obiektywnego postrzegania rzeczywistości często nazywają ją cynizmem. 15. Ten, kto potrafi — robi, ten, kto nie potrafi — uczy innych. 16. Postaraj się zdobyć to, co kochasz, bo inaczej będziesz musiał pokochać to, co zdobyłeś. 17. Starzenie się jest nudne, ale to jedyny sposób, by żyć długo. 18. Jedyna lekcja, jaką daje nam historia, to ta, że ludzie nie wyciągają z niej żadnych lekcji. 19. Gazeta to drukowane medium, które nie widzi różnicy między upadkiem z roweru a upadkiem cywilizacji. 20. Demokracja to balon unoszący się nad głowami ludzi, który każe im patrzeć w górę, podczas gdy inni grzebią im w kieszeniach. 21. Jeśli ty masz jabłko i ja mam jabłko, i się wymienimy, to każde z nas nadal ma po jednym jabłku. Ale jeśli ty masz pomysł i ja mam pomysł, i się nimi wymienimy, to każde z nas ma już po dwa pomysły. 22. Zdrowy rozsądek i pracowitość potrafią zrekompensować brak talentu. Można być geniuszem, a mimo to zrujnować życie z głupoty. 23. Tytuły i odznaczenia wymyślono dla tych, których zasługi dla kraju są bezdyskusyjne, ale nieznane jego obywatelom. 24. Człowiek jest jak cegła: gdy się przypiecze — twardnieje. 25. Reputacja to maska, którą człowiek musi nosić tak samo, jak spodnie czy marynarkę. 26. Człowiek, który w nic nie wierzy, boi się wszystkiego. 27. Natura nie znosi próżni: tam, gdzie ludzie nie znają prawdy, zapełniają luki domysłami. 28. Człowiek rozumny dostosowuje się do świata; nierozumny próbuje dostosować świat do siebie. Dlatego cały postęp zależy od ludzi nierozumnych. 29. Bogaci ludzie bez przekonań są dziś bardziej niebezpieczni dla społeczeństwa niż biedne kobiety bez moralności. 30. Dziś, gdy nauczyliśmy się latać jak ptaki i pływać jak ryby, brakuje nam tylko jednego: nauczyć się żyć na ziemi jak ludzie. — Bernard Shaw.
Fragmenty z przeszłości.. Zatrzymuję się. Uwielbiam, gdy za mną staje. Która kobieta nie lubi, gdy czuje, że stoi za nią silny, zdecydowany mężczyzna. Zamykam oczy. Upajam się Jego dotykiem dłoni, którą przesuwa po moim ciele. Czuję Jego oddech na szyi. Dostaję od Niego wszystko to, czego tak bardzo chcę. A przecież wszystko jest tak niewinne. Jeszcze..
„Masz jeszcze 40 lat życia przed sobą…” – brzmi całkiem dobrze, prawda? Ale… „Zostało Ci tylko 40 letnich wakacji” – to już daje do myślenia. Być może tylko 40 razy poczujesz na skórze ciepło letniego słońca. 40 razy zobaczysz, jak jesienne liście zmieniają kolor. 40 razy zmarzniesz zimą i poczujesz zapach pierwszego wiosennego deszczu. A może mniej. Może 10. Może 5. A może… ten raz jest ostatni. Żyjemy tak, jakbyśmy byli nieśmiertelni. Odkładamy marzenia, miłość, szczęście na „później”. A co, jeśli to „później” nigdy nie nadejdzie? Jeśli to ostatni poranek, kiedy czujesz aromat kawy? Ostatni dzień, by powiedzieć komuś: „Kocham Cię”? To nie pesymizm. To szczera prawda. ✨ Nie zmarnuj dzisiejszego dnia. Może jutra już nie będzie.
Poznając nowych ludzi nigdy nie biorę pod uwagę tego, co o nich słyszałam. Bywało, że poznawałam ludzi, którzy mieli niezbyt dobrą reputację, a okazali mi tyle dobra, że z pewnością zapamiętam ich do końca życia. I takich, o których mówiono mi, że mają wielkie serce, a tak naprawdę nie mieli go wcale. ~ Aleksandra Steć
Czasami możesz dać komuś wszystko, swój czas, swoją miłość, swoją lojalność i swoją duszę, a on wciąż nie będzie cię widział. Pojawisz się z otwartym sercem, ze swoimi wadami i pięknem, prawdą i czułością, a oni nadal nie dostrzegą głębi tego, co oferujesz. I ten rodzaj bólu, w którym jesteś nie tylko niewidoczny, ale także niezrozumiany, może sprawić, że zaczniesz kwestionować samego siebie. Zastanawiasz się, czy jesteś za dużo, czy za mało, czy może to Ty jesteś problemem. Ale tak nie jest. Prawda jest taka, że twoja wartość nie znika tylko dlatego, że ktoś inny jest zbyt zraniony, zbyt przestraszony lub zbyt uwikłany we własny mrok, by ją rozpoznać. To, jak ludzie cię postrzegają, nie jest zwierciadłem twojej wartości. To lustro ich własnych wewnętrznych bitew. Ich osąd jest kształtowany przez blizny, których im nie dałeś, przez rany, które mówią głośniej niż twoja miłość. I chociaż świadomość, że nie mogą cię spotkać tam, gdzie jesteś, łamie serce, jest również wyzwalająca. Ponieważ ich ślepota cię nie definiuje. Nie jesteś tym, czego nie dostrzegli. Nie jesteś miłością, której nie umieli przyjąć. Twoja wartość nie podlega negocjacjom. Żyje w twoim sercu, twoich działaniach, twojej duszy i nikt nie może ci tego odebrać. Wciąż jesteś wystarczający. Zawsze byłeś wystarczający. Pozwól im odejść. I trzymaj się siebie. Autor postu Niebanalna Relacyjność Foto Pinterest
Dojrzały emocjonalnie mężczyzna, gdy zdaje sobie sprawę, że rani kobietę, którą kocha, nie czeka na ultimatum czy groźby, zmienia się sam wykonując pracę nad sobą. Nie tylko dla niej, ale dlatego, że jej ból wstrząsa czymś w jego duszy, a także dlatego, że pragnie być lepszym człowiekiem. Jej łzy nie są ignorowane; są lustrem jego własnych niepowodzeń, a on podejmuje działania, ponieważ miłość dla niego oznacza ochronę jej spokoju, a nie stanie się powodem, dla którego go traci. Dojrzały emocjonalnie mężczyzna spojrzy na szkody i powie: „Przepraszam”, nie samymi słowami, ale zmienionym zachowaniem, delikatniejszymi dłońmi i bardziej obecnym sercem. Zrozumie, że w miłości nie chodzi o to, by mieć rację. Chodzi o bycie autentycznym i obecnym. A mężczyzna o toksycznych zachowaniach?... Będzie przekręcał narrację. Nie przyzna się do wyrządzonej krzywdy. Zamiast tego będzie zgrywał ofiarę, szydząc z twojego punktu załamania i pytając: „Jeśli jestem taki zły, dlaczego wciąż tu jesteś?”, tak jakby to Twoja lojalność była problemem. Jakby miłość, którą wlewasz do pustego kubka, czyniła Cię głupcem. Nie uzna Twoich łez za sygnał do zmiany. Będzie je postrzegał jako słabość, sposób na manipulację lub uciszenie Cię. I to jest różnica: dojrzały emocjonalnie mężczyzna jest poruszony twoim bólem; toksyczny jest nim zagrożony. Więc kiedy jesteś zmęczona wyjaśnianiem, jak zasługujesz na traktowanie, zmęczona próbami uratowania kogoś, kto nie spotka się z Tobą nawet w połowie drogi, pamiętaj o tym: To nie jest Twoje zadanie, aby przekonać kogoś, by kochał Cię lepiej. Mężczyzna, który naprawdę Cię kocha, nie będzie potrzebował przekonywania. Zobaczy Twoją wartość i podniesie się, by wzrastać każdego dnia u Twego boku.. Autor postu Niebanalna Relacyjność Foto Pinterest
Wybór partnera to najważniejsza decyzja w życiu. Wybór partnera/ partnerki w celu budowania jakosciowego związku wydaje się być banalnie proste i piekielnie trudne zarazem. A zaczyna się od naszej samoświadomości, intencji i odpowiedzi na pytanie, po co mi partner/ partnerka?... Bez odpowiedzi na te pytania często ulegamy wyborom podyktowanymi silnymi emocjami '' motylami w brzuchu'' które czesto okazują się być objawem strachu. To prowadzi do byboru partnera / partnerki, który/która nie jest na tym samym co my poziomie emocjonalnym czy mentalnym. A może nie ma nawet podobnej do naszej wizji życia w związku co my lecz my ze zwględu na te emocje które nas ogarniają wybieramy ta osobę. Jest i druga strona medalu związkowego Jesteśmy na takim poziomie rozwojui i poziomu życia, że domagamy się skrojonego na miarę partnera/ partnerkę nie dopuszczając myśli, że sklepu z ludzmi nie ma. Dlatego też zachęcam do uważnego i selektywnego wybierania osób do związku. A przede wszystkim na danie sobie i potencjalnemu partnerowi/ partnerce czasu i przestrzeni na wzrost. Jeśli Twój partner posiada 70-80% tego co poszukujesz w jakościowej relacji i ma otrawrość na wzrost, pozwól mu wzrastać. Zachęcaj do wzrostu, pokazuj drogę gdy zapyta i poprosi. Nasz partner/ patrnerka to nie projekt nad który trzeba pracować a żywa istota z którą postanowiliśmy razem żyć. By to zrobić, trzeba zaakceptować fakt, że ludzie nie są idealni i nigdy nie będą. Trzeba również mieć swiadomość, że skoro ja tak mam , mój partner może tak mieć gdy tak zdecyduje, lecz nie musi tak mieć. Autor Niebanalna Relacyjność Foto Pinterest
Wybór partnera to najważniejsza decyzja w życiu.
Wybór partnera/ partnerki w celu budowania jakosciowego związku wydaje się być banalnie proste i piekielnie trudne zarazem.
A zaczyna się od naszej samoświadomości, intencji i odpowiedzi na pytanie, po co mi partner/ partnerka?...
Bez odpowiedzi na te pytania często ulegamy wyborom podyktowanymi silnymi emocjami '' motylami w brzuchu'' które czesto okazują się być objawem strachu.
To prowadzi do byboru partnera / partnerki, który/która nie jest na tym samym co my poziomie emocjonalnym czy mentalnym.
A może nie ma nawet podobnej do naszej wizji życia w związku co my lecz my ze zwględu na te emocje które nas ogarniają wybieramy ta osobę.
Jest i druga strona medalu związkowego
Jesteśmy na takim poziomie rozwojui i poziomu życia, że domagamy się skrojonego na miarę partnera/ partnerkę nie dopuszczając myśli, że sklepu z ludzmi nie ma.
Dlatego też zachęcam do uważnego i selektywnego wybierania osób do związku.
A przede wszystkim na danie sobie i potencjalnemu partnerowi/ partnerce czasu i przestrzeni na wzrost.
Jeśli Twój partner posiada 70-80% tego co poszukujesz w jakościowej relacji i ma otrawrość na wzrost, pozwól mu wzrastać. Zachęcaj do wzrostu, pokazuj drogę gdy zapyta i poprosi. Nasz partner/ patrnerka to nie projekt nad który trzeba pracować a żywa istota z którą postanowiliśmy razem żyć.
By to zrobić, trzeba zaakceptować fakt, że ludzie nie są idealni i nigdy nie będą.
Trzeba również mieć swiadomość, że skoro ja tak mam , mój partner może tak mieć gdy tak zdecyduje, lecz nie musi tak mieć.
Autor Niebanalna Relacyjność
Foto Pinterest
Wysokie standardy w relacjach Mówią, że kobieta powinna posiadać wysoki szpilki i standardy. Podobnie jest z mężczyznami, gdy aspirują do miama wysokowartościowych. Jest takie fantastyczne zdanie w relacyjności które powinno stać się przewodnikiem naszego postępowania. Masz dokładnie to na co sobie pozwolisz i na co się odważysz. Jeśli Ty sam/ sama używasz w stosunku do siebie obraźliwych słów, pozbawionych szacunku, to z jakiego powodu miałbyś/ mialabyś zabraniać tego Twojemu partnerowi lub wybierac takich partnerów którzy tego nie robią. Dlatego tak ważne jest by być świadomym gdzie są moje granice, by z szacunkiem lecz stanowczo poinformować o nich partnera. W przeciwnym wypadku swoim zachowaniem nauczysz partnera, że może dowolnie je przekraczać bez żadnych konsekwencji. Dlatego też zadaj sobie pytanie czy tego chcesz i na to się zgadzasz?... Pamiętaj!!! TWÓJ STANDARD WSKAZUJE CI DROGĘ Ale pamiętaj, droga ta ma swoją cenę do zapłacenia, w postaci ciągłego bodźcowania się z możliwie największą ilością dobrych historii z zewnątrz. Sprawdzaniem co jest możliwe i pracą nad sobą by to osiągnąć i naturalnie wprowadzić do swojego życia. Dlatego zapamiętaj BĄDŹ KIMŚ WIĘCEJ , ŻEBY MÓC OCZEKIWAĆ WIĘCEJ. A dlaczego tak?... A no dlatego, że prawo wymagania od świata mają ci którzy wpierw w ten świat inwestują. Autor postu Niebanalna Relacyjność Autor materiału źródłowego Justyna Bartnik Foto Pinterest
„ NAJWAŻNIEJSZE ZASADY, KTÓRYCH POWINIENEŚ PRZESTRZEGAĆ JAKO MĘŻCZYZNA i 1. Zawsze dotrzymuj słowa: Słowo mężczyzny jest jego walutą. Jeśli twoje słowo nic nie znaczy, to nic nie znaczysz. Jeśli coś obiecujesz, dotrzymaj tego. Jeśli nie możesz, nie składaj tego w ogóle. Proste. 2. Szanuj kobiety, ale żądaj szacunku w zamian: Nie musisz być jaskiniowcem, żeby być mężczyzną. Traktuj kobiety z godnością, ale nigdy nie pozwól, aby ktoś cię nie szanował — ani kobieta, ani mężczyzna, ani twój kot. Szacunek to droga dwukierunkowa, a nie jednokierunkowa ofiara. 3. Dbaj o swój wygląd: Nikt nie chce słuchać mężczyzny, który wygląda, jakby przegrał walkę z koszem na pranie. Ubieraj się dobrze. Dbaj o swój wygląd. Ładnie pachnij. Kiedy wyglądasz ostro, czujesz się ostro. A kiedy czujesz się ostro, kroczysz przez życie jak mężczyzna, który jest właścicielem swojego świata. 4. Bądź szczery – bez wymówek: Jeśli jesteś typem faceta, który kłamie, aby uniknąć dyskomfortu, gratulacje – opanowałeś sztukę bycia słabym. Mów prawdę, nawet gdy cię boli. Prawdziwi mężczyźni nie kryją się za oszustwem. 5. Szanuj starszych, ale myśl samodzielnie: Słuchaj starszych mężczyzn, ale nie słuchaj ślepo ich rad. Niektórzy z nich są mądrzy, niektórzy to po prostu starsze wersje głupich młodych mężczyzn. Naucz się oddzielać mądrość od bzdur. 6. Lojalność jest niepodlegająca negocjacjom: Jeśli zdradzisz swoich przyjaciół lub rodzinę, zdradzisz siebie. Jeśli nie staniesz po stronie swoich ludzi, kim do cholery jesteś? 7. Bądź odpowiedzialny – weź odpowiedzialność za swoje czyny: Mężczyźni nie wskazują palcami – biorą pełną odpowiedzialność. Twoje życie jest produktem twoich wyborów. Weź je za siebie. Bez jęczenia, bez obwiniania, bez „to wina społeczeństwa”. Napraw to. Idź dalej. 8. Opanuj samodzielność: Jeśli jesteś dorosłym mężczyzną, który nadal oczekuje, że inni będą gotować, sprzątać i zajmować się podstawowymi sprawami przetrwania za ciebie, jesteś wyrośniętym dzieckiem. Naucz się dbać o siebie jak mężczyzna. 9. Naucz się wybaczać, ale nie zapominaj: Wybaczanie jest dla ciebie, nie dla nich. Uwalnia twój umysł, ale nie oznacza, że powinieneś być głupi. Kiedy ktoś pokaże ci swoje prawdziwe oblicze, uwierz mu. 10. Pozostań skromny, nawet w zwycięstwie: Jeśli musisz ogłosić, że jesteś alfą, to nie jesteś alfą. Pozwól, aby twój sukces mówił za ciebie. Głośni mężczyźni są słabi. 11. Pielęgnuj cierpliwość: Chcesz bogactwa, władzy, wpływów? Nie zdobędziesz ich z dnia na dzień. Bądź nieustępliwy, ale bądź cierpliwy. Rzym nie został zbudowany w jeden dzień, podobnie jak imperium, które masz zbudować. 12. Nigdy nie bądź tyranem: Siła jest po to, by chronić, a nie uciskać. Jeśli lubisz sprawiać, że inni czują się mali, nie jesteś silnym mężczyzną — jesteś po prostu słabym mężczyzną w przebraniu. 13. Słuchaj więcej, niż mówisz: Najgłośniejszy mężczyzna w pokoju jest zwykle najsłabszy. Zamknij się i słuchaj. W ten sposób nauczysz się więcej. 14. Komunikuj się jasno i pewnie: Jeśli się jąkasz, mamroczesz lub owijasz w bawełnę, ludzie będą cię pomiatać. Mów jasno. Mów z mocą. 15. Chodź z pewnością siebie, nie arogancją: Pewność siebie to wejście do pokoju ze świadomością, że należysz do niego. Arogancja to wejście z oczekiwaniem na oklaski. Bądź pierwszy, nie drugi. 16. Działaj z uczciwością — zawsze: Kim jesteś, kiedy nikt nie patrzy? To prawdziwe ty. Upewnij się, że ten mężczyzna jest kimś, kogo szanujesz. 17. Dyscyplina to Twoja supermoc: Słaby człowiek szuka motywacji. Silny człowiek polega na dyscyplinie. Dyscyplina to coś, co sprawia, że idziesz na siłownię, kiedy nie masz na to ochoty. To coś, co sprawia, że dajesz z siebie wszystko, kiedy inni odchodzą. Opanuj to. 18. Okazuj wdzięczność każdego dnia: Bądź wdzięczny za to, co masz, inaczej życie sprawi, że to stracisz. Wdzięczność utrzymuje Cię na ziemi. 19. Bądź otwarty, ale stań twardo na ziemi: Mądrość pochodzi z nauki, ale nigdy nie pozwól, aby społeczeństwo wywierało na Ciebie presję, abyś porzucił swoje wartości. Człowiek bez zasad to człowiek bez kręgosłupa. 20. Nigdy nie przestawaj się uczyć: W chwili, gdy przestajesz się rozwijać, zaczynasz umierać. Czytaj, odkrywaj, rzucaj sobie wyzwania. Umysł mężczyzny powinien być tak ostry, jak jego ciało. Te zasady to nie tylko słowa - to kod. Standard. Sposób życia.” ~ Rafał Raf
Wiesz co? Zacznę Ci to opowiadać tak, jak było naprawdę. Siedziałem kiedyś na podłodze, oparłem się o zimną ścianę i gapiłem się w telefon. TikTok, Instagram, Messenger – wszystko chodziło. Miałem w kontaktach z 2 tysiące ludzi. Śmiałem się z memów, oglądałem cudze życia i... czułem się jak totalne gówno. I wiesz co mnie uderzyło? Że jak wyłączyłem telefon – to nie było nikogo. Nikogo, kurwa. Zero powiadomień. Zero wiadomości. Tylko cisza. Taka cisza, co Ci nie daje spać. Bo prawda jest taka, że dzisiaj ludzie wolą wysłać lajka niż zapytać "Jak się trzymasz, stary?" Ludzie są blisko... ale tylko na ekranie. Dookoła nas świat, w którym łatwiej jest wyrzucić człowieka niż z nim pogadać. Łatwiej zniknąć, niż wziąć odpowiedzialność. Niby każdy ma znajomych, obserwatorów, followersów, ale ile z tych osób zapuka do Twoich drzwi, kiedy będziesz w rozsypce? Bo jak życie Ci jebnie z liścia w twarz – a uwierz, jebnie – to nie potrzebujesz emoji. Potrzebujesz człowieka, który Ci poda rękę. I to nie musi być dziesięciu ludzi. Czasem wystarczy jeden. Ale taki, który zostanie, jak reszta wyjdzie. Prawdziwych ludzi nie znajdziesz w komentarzach. Znajdziesz ich wtedy, kiedy będzie Ci źle, a oni mimo tego przyjdą. Nie będą mówić "trzymaj się", tylko usiądą obok i powiedzą: "Jestem." Więc jeśli czujesz, że coś jest nie tak – że jesteś w tłumie, a mimo to sam – to nie zwariowałeś. Po prostu widzisz, jak bardzo ten świat odpłynął. Ale to nie znaczy, że nie możesz coś zmienić. Wyloguj się. Zadzwoń do kogoś, kogo dawno nie słyszałeś. Zrób kawę i zaproś sąsiada na pogadankę. Albo idź do ludzi i zapytaj: "Jak naprawdę się masz?" Bo prawdziwe życie dzieje się poza ekranem. I tylko od Ciebie zależy, czy będziesz je oglądał, czy przeżywał. Więc żyj, kurwa. Żyj. Nie tylko scrolluj. - Adwokat Diabła
"Wiesz co mnie kiedyś uderzyło?" Stałem na pogrzebie kumpla. Gość, z którym kiedyś piłem piwo, śmiałem się do łez i dzieliłem marzenia, leżał w trumnie. Wokół – morze kwiatów, łzy, szeptane wspomnienia. I wiesz co? Wtedy mnie jebło – ilu z tych ludzi nie odezwało się do niego przez ostatnie lata? Ilu miało go w dupie, kiedy żył, ale teraz płacze i robi z siebie świętego? Ja też byłem w tej liczbie. Przegapiłem momenty. Miałem zadzwonić. Miałem wpaść. Miałem wysłać chociaż pieprzonego mema. I nie zrobiłem nic. A teraz stoję jak idiota i słucham przemowy, jakby miała coś naprawić. Dlaczego, kurwa, tak jest, że budzimy się dopiero przy trumnie? Że dajemy kwiaty, kiedy już nie ma komu ich powąchać? Że nie mamy czasu na ludzi, kiedy żyją, ale mamy wolny weekend na stypę? Ludzie są dziwni. Zamiast powiedzieć "kocham", czekają, aż będzie za późno. Zamiast przytulić – trzymają dystans. Zamiast zadzwonić – scrollują. A potem stoją z żalem i winą, której nie da się już wymazać. Ale wiesz co? Ja pierdolę ten schemat. Ja chcę inaczej. Bo życie jest teraz. Nie po śmierci, nie na cmentarzu. Teraz. Zacząłem dzwonić. Odwiedzać. Mówić głośno, co czuję. Nie, nie zawsze to łatwe. Ale cholera – wolę głupio się odezwać niż milczeć do końca życia. Nie czekaj, aż ktoś odejdzie, żeby przypomnieć sobie, jak był ważny. Zrób to dzisiaj. Teraz. Po prostu weź telefon. Wyślij wiadomość. Przytul. Powiedz, że kochasz. Nawet jak to dziwne. Nawet jak głupie. Bo to nie śmierć jest święta. Święte jest życie. A życie to ludzie. Ci, których masz obok. Nie spierdol tego, co jeszcze możesz naprawić. - Adwokat Diabła
Dobrzy ludzie to ci, którzy kochają zwierzęta. Zwierzęta to wyjątkowe istoty i każdy, kto miał szczęście mieć z nimi kontakt, wie o tym doskonale. Szlachta zwierząt to prawdziwa nauka. Dzięki nim jesteśmy bardziej pokornymi, empatycznymi, troskliwymi ludźmi. Dają nam swoją miłość bezwarunkowo, nie prosząc o nic w zamian, czyniąc nam dobro... - Reanu Reeves Artystka: Anna Speshilova
Subskrybuj:
Komentarze (Atom)